Wynajem samochodu na Maderze

W Funchalu jeżdżą autobusy, są też zorganizowane wycieczki do najważniejszych atrakcji, ale Madera nagradza spontaniczność — zatrzymanie się przy szlaku wzdłuż lewady, pogoń za prześwitem w chmurach, przejazd starą nadmorską drogą tylko dlatego, że tam jest. Wycieczki działają według ustalonego rozkładu i ustalonej listy; samochód pozwala, by to wyspa nadawała tempo.

Odległości są krótkie, ale pokonuje się je powoli: wyspa ma z końca na koniec tylko około 55 km, a mimo to przejazd na drugą stronę potrafi zająć znacznie ponad godzinę ze względu na ukształtowanie terenu. Samochód zaparkowany pod drzwiami zamienia półdniowe wyprawy w spokojne poranki.

Jeździsz po prawej stronie, a prawo jazdy z UE lub międzynarodowe w zupełności wystarczy. Wyspa słynie ze swojego ukształtowania — podjazdy są strome, część starszych wiejskich dróg jest jednopasmowa, a niskich biegów będziesz używać często. Automat zdejmuje sporo wysiłku z jazdy pod górę; jeśli nie masz wprawy w ruszaniu pod górę na manualu, warto go wybrać.

Dobra wiadomość: współczesną Maderę spinają szybkie drogi ekspresowe („vias rápidas”, drogi VR1 i VE) oraz imponująca sieć tuneli, które drastycznie skracają czas podróży. Na całej wyspie nie ma żadnych płatnych dróg, więc nigdy nie potrzebujesz transpondera ani winiety. W tunelach miej włączone światła, uważaj na ronda przy węzłach dróg ekspresowych i pamiętaj, że limit alkoholu za kierownicą w Portugalii jest niski (0,5 g/l) i rygorystycznie egzekwowany.

W centrum Funchalu parkowanie przy ulicy jest w ciągu dnia najczęściej płatne w strefie „Zona Azul” (strefa niebieska) — kup bilet w parkomacie i połóż go za szybą. Zwykle łatwiej jest od razu skierować się na parking (jest ich kilka wokół mariny, na starówce i przy targu), gdzie płacisz za godzinę i nie musisz pilnować czasu.

Przy popularnych punktach widokowych i początkach szlaków — Pico do Arieiro, Ponta de São Lourenço, Fanal — parkowanie jest darmowe, ale miejsc jest mało i w pogodne dni oraz weekendy zapełniają się wcześnie. Przyjazd przed późnym rankiem to różnica między znalezieniem miejsca a długim cofaniem w dół górskiej drogi.

Stacje z benzyną i olejem napędowym łatwo znaleźć w okolicach Funchalu i głównych miast, ale na północy i zachodzie jest ich mało — zatankuj przed większą pętlą, zamiast liczyć na stację w pobliżu Porto Moniz czy Paul da Serra. Paliwo na wyspie nie jest szczególnie tanie, a te wszystkie podjazdy zużywają go więcej, niż się spodziewasz, więc zaplanuj trochę zapasu w budżecie.

Sieć ładowania samochodów elektrycznych się rozwija, ale poza Funchalem wciąż jest rzadka; jeśli wynajmujesz auto elektryczne, planuj dłuższe trasy wokół znanych ładowarek, zamiast zakładać, że jakaś będzie na końcu trasy.

Pico do Arieiro to klasyk: utwardzona droga wspina się niemal do trzeciego najwyższego szczytu wyspy, często ponad morzem chmur — jeśli możesz, jedź na wschód słońca. Stamtąd na północnym zachodzie czekają upiorny las wawrzynowy w Fanal i naturalne baseny w Porto Moniz, do których dojeżdża się efektowną drogą wzdłuż północnego wybrzeża przez Seixal i São Vicente.

Na wschodzie Ponta de São Lourenço to nagi, wyrzeźbiony przez wiatr półwysep, niepodobny do niczego innego na wyspie. Bliżej Funchalu szklany taras widokowy Cabo Girão wisi nad jednym z najwyższych klifów nadmorskich w Europie. Na wolniejszy dzień płaskowyż Paul da Serra i stare nadmorskie drogi ER-101 pokażą ci Maderę, która istniała, zanim powstały tunele.

Większość osób odbiera samochód na lotnisku na Maderze (FNC) — operatorzy czekają tam na przylatujących, a to naturalny punkt startu, jeśli chcesz ruszyć w drogę prosto z samolotu. Możesz też odebrać auto w samym Funchalu albo po rezerwacji umówić się z operatorem na dostawę do hotelu. Może obowiązywać dodatkowa opłata.

Gdziekolwiek odbierasz samochód, dokładne miejsce odbioru i dane kontaktowe operatora znajdziesz w e-mailu potwierdzającym. Przy rezerwacji podaj numer lotu, żeby operator mógł śledzić twój przylot, gdyby się przesunął.